Σάββατο 9 Ιουνίου 2012

Καδράκι μεικτής τεχνικής με καλοκαιρινό θέμα

Είναι αλήθεια ότι  τους όρους "χαλάρωση"και "ξεκούραση" τους μεταφράζω στο μυαλό μου με διακοπές σε  βουνό!!!

Όμως αν σκεφτώ μια καθαρά καλοκαιρινή εικόνα έρχεται στο μυαλό μου ένας απέραντος ορίζοντας που δεν ξεχωρίζει κανείς θάλασσα κι ουρανό

Έτσι λοιπόν σήμερα το πρωί χρησιμοποιώντας 
καμβά
ακρυλικά
χαρτοπετσέτα
πιστόλι σιλικόνης
χαρτόνι
άμμο 
κοχύλια
κόλλα
σκάρωσα στα γρήγορα ένα καδράκι ως εξής:


 κόλλησα τη χαρτοπετσέτα και έβαψα το κάτω μέρος του καμβά στο χρώμα της άμμου,


 πέρασα αραιωμένη ατλακόλ,


 έριξα άμμο τινάζοντας το περίσσιο,


κόλλησα κοχύλια,


έβαψα με ακρυλικά ,σχηματίζοντας πουλιά και κύματα.


Τύπωσα σε χαρτόνι 160 γραμμαρίων ομπρέλες θαλάσσης τις οποίες έκοψα περιμετρικά


και τις κόλλησα,βάζοντας ζεστή σιλικόνη στο κέντρο της καθεμιάς,

 
τη μία πάνω στην άλλη.
 

Την τελευταία ομπρέλα την πέρασα απευθείας με ατλακόλ.


Δείχνουν τρισδιάστατες!


 Έτσι έγινε αυτό...


 Ο φάρος όμως μου φάνηκε ελαφρώς άχρωμος


 και τονίζοντάς τον με μαρκαδόρους κατέληξα σε αυτήν την εικόνα


Κάτω από την ομπρέλα βρίσκονται τα όνειρα του καθενός για ανέμελες διακοπές σε πείσμα των καιρών!!!!

Ανακύκλωση στολιδιών:διακοσμητική χριστουγεννιάτικη πλατεία


Τα ξύλινα στολιδάκια της φωτογραφίας πρέπει να έχουν ηλικία πάνω από 15 χρόνια!!!


Ίσως κάποιοι να τα θυμάστε κιόλας,ήταν κάποτε δώρο μ'ένα απορρυπαντικό.
Ελάχιστης χρηματικής αξίας βέβαια αλλά είπαμε ΔΕΝ πεταμε τίποτε!!!Μέχρι πέρσι τα κρεμούσα με παραμανίτσες στην κουρτίνα του παιδικού αλλά μετά από αυτή την κατασκευήπου έφτιαξα πέρσι τριγυρνούσαν εδώ κι εκεί μέσα σε παιδικά χεράκια κι είχαν αρχίσει να έχουν και μικροαπώλειες.
'Οτι ήταν  κρίμα να τα πετάξω δεν το συζητώ καν.

"Έστρωσα" λοιπόν το βοηθό Αντώνη σε μια κατασκευή που αποφασίσαμε ομοφώνως:
Μια χριστουγεννιάτικη πλατεία.

Χρειαστήκαμε:

ένα κομμάτι ξύλο
βαμβάκι
χαρτόνι μακέτας
ακρυλικά χρώματα
χρυσόσκονη
παλιά στολίδια φιγουρίτσες
ατλακόλ
καλαμάκια
κλωστή
πιστόλι σιλικόνης


Στο χαρτόνι μακέτας κόψαμε τα σπιτάκια(για την ακρίβεια δυο σπιτάκια και μια εκκλησία) και τα δέντρα, τα βάψαμε με ακρυλικά και τα στολίσαμε με χρυσόσκονες.
Φτιάξαμε μια τσουλήθρα "θυσιάζοντας" το επάργυρο σύρμα πάχους 1,20χιλ που έχω για τα κοσμήματα!!

Το ξύλο το περάσαμε με ατλακόλ και κολλήσαμε το βαμβάκι ελαφρώς ανοιγμένο με το χέρι καθώς και τα σπιτάκια και τα δέντρα.
Τα στολίδια τα κολλήσαμε με ζεστή σιλικόνη.

Δυο καμπανούλες από τα παλιά 


 έγιναν αγγελάκια κολλώντας τους με σιλικόνη φτερά από χαρτόνι κάνσον


Η περίφραξη έγινε με καλαμάκια βαμμένα με ασημί ακρυλικό και κλωστή

  και έτοιμο


Διασκεδάσαμε πολύ δουλεύοντάς την και την καμαρώνουμε να στολίζει το χωλ μας (εξ'ού κι η αντανάκλαση του φλας στον καθρέφτη!!!

Νομίζω ότι με τα μικρούτσικα παιχνιδάκια των παιδιών-ζωάκια,σπιτάκια,κουκλάκια,στρουμφάκια κτλ- μπορεί κανείς να στήσει τέτοια "σκηνικά" και να ανακυκλώσει παιχνίδια.

Κουκλοθέατρο από ...συρτάρι

Εχει βουήξει η γειτονιά από την ανακύκλωση συρταριών ....
Τα έβλεπα κι έσκαγα από το κακό μου που δεν μπορούσα να βρω.
Και να πεις πως δεν τα χω μές τα πόδια μου...
Επιπλοποιός ο μπαμπάς μου,τίγκα στα συρτάρια και τα ξύλα!
Τον παίρνω τηλέφωνο "μπαμπά μήπως σου βρίσκεται κανά συρτάρι;"
"Πώς το θέλεις; Να σου κάνω ένα!" πάντα πρόθυμος ο μπαμπάς.
"Όχι δε θέλω να μου φτιάξεις...θέλω ένα παλιό"-αυτό θα πει αχαριστία ίσως!


Τέλοσπάντων το να μου φτιάξει ένα έμεινε στο μυαλό μου ως η ύστατη λύση.
Μετά από κάποιες μέρες ρεμβάζοντας ένα πρωί στο μπαλκόνι βλέπω ένα επιπλάκι- σαν γραφειάκι κάπως- πίσω από τον κάδο των σκουπιδιών. Νομίζω πως δεν πρόλαβα να το καλοσκεφτώ όταν λίγο αργότερα μια κυρία με ΔΥΟ συρτάρια κατευθύνονταν προς τα εκεί.
"Κάνε πλάκα να τα αφήσει κι αυτά!" σκέφτηκα.
Και ΝΑΙ!!!!! τα άφησε.
Και ΝΑΙ εγώ δεν τα άφησα.Περισυνελέγησαν πάραυτα!!!!!

Χθες το πρωί με την πολύτιμη βοήθεια του μπαμπά μου έβαλα πλώρη το σχέδιο.
Πήγα στο εργαστήριό του με το συρτάρι υπό μάλης.
Σ'αυτήν την κατάσταση ήταν.Διόλου άσχημα


Βγήκε καταρχήν το πόμολο, το συρτάρι  τρίφτηκε, κόπηκε και βάφτηκε μέσα-έξω με  άσπρο ακρυλικό χρώμα

Αφού στέγνωσε το ζωγράφισα με ακρυλικά και κόλλησα χαρτοπετσέτα-τα χαρούμενα βατραχάκια.


Έκοψα ένα κομμάτι άσπρο ύφασμα και το στρίφωσα να μη ξεφτάει.Πέρασα μια ξύλινη βέργα και τη στήριξα με δυο μεταλλικές θηλιές στην πίσω μεριά.


Έτοιμο το κουκλοθέατρο!!!!



Πλαινή λήψη α'

Πλαινή λήψη β'
Μπορεί να στηριχτεί πάνω σ'ένα τραπέζι και να προσφέρει σε μικρά και μεγάλα παιδιά ώρες φαντασίας και μυθοπλασίας.

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Evanescence live @ Athens, 20.06.12!!


Evanescence live @ Athens, 20.06.12!!
  Το συγκρότημα που μάγεψε τις καρδιές εκατομμύριων θαυμαστών σε όλο τον κόσμο επιστρέφει στην Ελλάδα!  

Το συγκρότημα που μάγεψε τις καρδιές εκατομμύριων θαυμαστών σε όλο τον κόσμο, με τον ανατρεπτικό rock και σκοτεινό ήχο του, επιστρέφει στην Ελλάδα για μια μοναδική συναυλία!
Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012
Evanescence live
Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας Ελληνικού
Οι πόρτες ανοίγουν: 19.30
Οι Evanescence σχηματίστηκαν το 1995, από την τραγουδίστρια του συγκροτήματος Amy Lee και τον πρώην κιθαρίστα του γκρουπ Ben Moody.
Η ιστορία ξεκινά από το Little Rock του Arkansas στην Αμερική. Το γκρουπ αφού ηχογράφησε δύο EP και το demo CD Origin, κυκλοφόρησε το 2003 το πρώτο του album “Fallen”, που απέσπασε 2 βραβεία Grammy και πούλησε πάνω από 25 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.
Η αρχή έγινε με το τραγούδι τους “Bring Me To Life” κατέκτησε τα music charts σε όλο τον κόσμο και ακολούθησαν οι εξίσου μεγάλες επιτυχίες “My Immortal”, “Going Under” και “Call Me When Youre Sober”, που καθιέρωσαν τους Evanescence στην παγκόσμια μουσική σκηνή.
Ένα χρόνο μετά, το γκρουπ κυκλοφόρησε το πρώτο live album του “Anywhere But Home”, το οποίο πούλησε πάνω από 1.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως.
Το 2006, η μπάντα κυκλοφόρησε το δεύτερο studio album τους “The Open Door”, του οποίου την βασική σύνθεση επιμελήθηκε η Amy Lee. Ακολούθησε μια εξαιρετικά επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία του γκρουπ, μετά το τέλος της οποίας οι Evanescence ένιωσαν την ανάγκη να κάνουν ένα διάλλειμα στην καριέρα τους, πριν επανακυκλοφορήσουν ένα νέο album.
“Καθόμασταν με τον Nick (Nick Raskulinecz, μουσικός παραγωγός) στην άκρη της σκηνής όταν μας είπε: Σταματήστε! Μετά από αυτό, γιατί δεν κάνετε ένα διάλλειμα και να επανέλθετε με ένα ορχηστρικό κομμάτι;” σχολιάζει η Amy Lee για το διάλλειμα στην καριέρα τους. “Αυτός μας καθοδήγησε. Ήταν πολύ καλό για εμάς, να ακούμε μια αντικειμενική άποψη.” 
Στο διάστημα αυτό το line up του γκρουπ άλλαξε πολλές φορές καθώς υπήρχαν αποχωρήσεις, όπως αυτή του συνιδρυτή και κιθαρίστα της μπάντας Ben Moody (στα μέσα της παγκόσμιας περιοδείας τους), αλλά και του μπασίστα Will Boyd το 2006, ενώ προστέθηκαν νέα μέλη ολοκληρώνοντας την σημερινή εικόνα του γκρουπ.     
Παρά τις συνεχείς αλλαγές στην σύνθεσή τους, το 2011 κυκλοφόρησαν νέο album με τίτλο το όνομά τους, για έναν βασικό λόγο: θεωρούν ότι 15 χρόνια μετά την ίδρυσή τους, έχουν κυκλοφορήσει το καλύτερο album της καριέρας τους με έντονα στοιχεία rock!
H Amy Lee με τα αξεπέραστα φωνητικά της και τους ταλαντούχους μουσικούς της, ανυπομονεί να βρεθεί ξανά στην σκηνή, για να χαρίσει στους θαυμαστές της δυνατές στιγμές, ενώ όπως χαρακτηριστικά λέει και η ίδια “Αυτές οι στιγμές με τους θαυμαστές μας, είναι σαν μια γιορτή, σαν οικογενειακή μάζωξη! Είμαστε τόσο ευτυχισμένοι που θα είμαστε ξανά μαζί!”. 
Κι εμείς ανυπομονούμε να “ροκάρουμε” μαζί τους, την Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012, στον περιβάλλοντα χώρο του Ολυμπιακού Κέντρου Ξιφασκίας Ελληνικού.
Info:
Venue: Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας, Ελληνικό
Date: Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012
Doors open: 19.30
Support Act: TBΑ  
Παραγωγή: Eleven Concerts
Tickets:
Τιμές εισιτηρίων:
  • 35€ - SOLD OUT
  • 40€
Σημεία πώλησης:
  • Όλα τα καταστήματα Γερμανός
  • www.boxoffice.gr
  • Τηλεφωνικά στο: 210 6108810

Λόγω αυξημένης ζήτησης εισιτηρίων, η συναυλία των Evanescence θα πραγματοποιηθεί σε νέο μεγαλύτερο χώρο και συγκεκριμένα στον περιβάλλοντα χώρο του Ολυμπιακού Κέντρου Ξιφασκίας Ελληνικού. 
Όλα τα εισιτήρια που έχουν πουληθεί μέχρι σήμερα και αναγράφουν τον προηγούμενο χώρο (Θέατρο Βράχων) ισχύουν κανονικά. 

Χορηγός Επικοινωνίας: MTV
Υποστηρικτής: Όμιλος Εκπαίδευσης & Τεχνολογίας «ΌΜΗΡΟΣ».

THE VAMPIRE DIARIES

Ελληνιστί: Τα ημερολόγια ενός βρυκόλακα. Ή βαμπίρ. Ή αιματορουφήχτρα. Ή όπως θέλετε πείτε το, δε μας πειράζει. Τέλος πάντων, ο τίτλος είναι παρ’ όλα αυτά κατατοπιστικός. Έχουμε ένα βαμπίρ που γράφει στο ημερολόγιό του τα δρώμενα και τις ανησυχίες του. Να μην το μπερδέψουμε με άλλες σειρές που εξιστορούν την πλοκή μέσω του ημερολογίου, εδώ έχουμε μόνο την σύνοψη.
 
Πάμε να δούμε και την πλοκή: Η Ελένα, ένα απλό, καθημερινό και έφηβο κορίτσι της διπλανής πόρτας, μένει σε πολύ μικρή ηλικία ορφανή, με αποτέλεσμα να μένει με την πολύ cool θεία της (Τζένα, σ’ αγαπώ) και τον αδερφό της σ’ ένα τέλειο σπιτάκι των προαστίων (ξέρω, λατρεμένα, κι εμένα μ’ αρέσουν). Ακόμη, η ζωή της περνά αρμονικά, μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται στο σχολείο ένας καινούριος μαθητής, ο bimbo Στέφαν Σαλβατόρ (ή Σαλβατόρε, οι απόψεις διίστανται). Ως εκ θαύματος, ο Στέφαν είναι σκυθρωπός, αντικοινωνικός και οδηγάει μία τέλεια vintage κουρσάρα. Αυτό μπορεί να θυμίσει κάτι σε διάφορα κορίτσια, αλλά δεν ξέρω τι *γκουχ*twilight*γκουχ*. Η Ελένα προσεγγίζει τον Στέφαν, και τα φτιάχνουν (σοκ, δεν το περίμενε κανείς).
Ωστόσο, η χαρά τους δε θα κρατήσει πολύ, αφού στην πόλη όπου ζουν αυξάνονται δραματικά οι δολοφονίες, για τις οποίες υπαίτιος δεν είναι άλλος απ’ τον Ντέιμον, αλλό ένα bimbo-vampire, ο οποίος τυχαίνει να είναι κι ο μεγαλύτερος αδελφός του Στέφαν.
Στη συνέχεια αποδεικνύεται ότι τα δύο βαμπιρο-αδέρφια είναι από 150 χρονών ο καθένας, κι ότι μεταξύ τους υπάρχει μία μακροπρόθεσμη βεντέτα. Η βεντέτα αυτή γεννήθηκε όταν πρωτο-έγιναν βαμπίρ και διεκδικούσαν την ίδια κοπελιά, η οποία τυχαίνει να είναι και σωσίας της Ελένα.
Ακούγεται πολύ συνηθισμένη πλοκή, το ξέρω. Βαμπίρ και πάλι βαμπίρ. Να πω και την αλήθεια: εγώ δεν είμαι και θαυμαστής των βουτυρο-βαμπίρ, τύπου λυκόφως. Είμαι πιο πολύ των Underworld και Blade. Αλλά και πάλι, καλά το μαντέψατε, έκανα λάθος.
Η σειρά αυτή λατρεύτηκε πολύ, και έψαχνα το λόγο. Κατάλαβα ότι μετά το τέλος του απίστευτου Smallville, το κενό-κρατήρας που δημιουργήθηκε έπρεπε να γεμίσει επειγόντως! Και το VD ήρθε να δώσει τη λύση. Κλασσική πόλη των προαστίων, με λυκειόπαιδα να αντιμετωπίζουν διάφορα supernatural προβλήματα. Λατρεία!
Και γι’ αυτό απέχει εκατομμύρια μίλια απ’ το Λυκόφως. Γιατί τα προβλήματά τους δεν είναι του τύπου: «τι χρώμα νυφικό θα φορέσει η πρωταγωνίστρια» ή «σε ποιο νησί της Καραϊβικής θα περάσουμε το μήνα του μέλιτος». Τα προβλήματά τους κυμαίνονται από το να μη μεταλλαχθούν σε κάποιο πλάσμα μέχρι το να επιβιώσουν μέχρι τη νύχτα.
Ποιοι θα τη λατρέψουν; Αυτοί που λάτρευαν το Smallville, τη Buffy και γενικά τα ερωτικά τρίγωνα. Ακόμα και οι φαν των Charmed θα μαγευτούν.
Ποιοι θα τη μισήσουν; Όσοι μισούν τη βαμπιρομανία, και μόνο αυτοί. Γενικά, η σειρά βλέπεται πολύ εύκολα, και μόνο αυτοί που έχουν σιχαθεί τους βρικόλακες που ξεφυτρώνουν από παντού θα το μισήσουν.
Και μία υπόδειξη για τους λάτρεις του True Blood: κακά τα ψέματα, το VD δεν πιάνει και πολλά μπροστά στο είδωλο. Ο Μπιλ, η Σούκι και ο Έρικ έχουν χειρότερα πράγματα να αντιμετωπίσουν, και γενικά είναι, ξέρετε, τζαμάουα. Για να λέμε τα σύκα-σύκα…!
Για να κλείσουμε την παρουσίαση της σειράς, πρέπει να τονίσω ότι είναι πολλά υποσχόμενη. Ξεκινά δυναμικά με μία καλή πρώτη σεζόν, απογειώνεται με μία καλύτερη δεύτερη, ενώ ήδη βρίσκεται σε τροχιά γύρω απ’ τη Γη με την άψογη τρέχουσα Τρίτη σεζόν. Παραμένει μόνο να δούμε με αγωνία πως θα εξελιχθεί η πλοκή και να μας δώσει κι άλλα τέλεια επεισόδια.
Υ.Σ. Αν χειριστούν καλά τις βαμπιροϊστορίες, μας δίνουν διαμαντάκια τελικά. Και το είχα παρεξηγήσει.