εχεις φυγει και η ζωη
ειναι μια σταλια πικρη
που κυλαει και με ποναει
σαν μικρη βαθια πληγη
με τη φωνη σου στα αυτια μου ζω
δεν μπορω να ζω αλλο πια εδω
θελω να σε δω για μια στιγμη
για μισο λεπτο ειναι αρκετο
αλλο δεν μπορω να μενω εδω
χωρις σκοπο
σαν μια μικρη και βαθια πληγη
που με ποναει και αργα μετραει
η αναμνηση σου με τυρραναει
Υ.Γ αφιερωμενο σε εναν πολυ ξεχωριστο που δεν
ειναι πια εδω....................................
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου